اختلالات جنسی یکی از شایع اختلافات بین زوجها، طلاقها، بیماریهای روانپزشکی میباشد و این عوارض خود نشان دهنده اهمیت درمان این بیماریها در مراحل اولیه میباشد.ما در این مقاله قصد داریم به توضیحاتی راجع به درمان ناتوانی جنسی بپردازیم.ناتوانی جنسی در مردان به ناتوانی دائمی یا گذرا در رسیدن به نعوظ کافی برای نزدیکی گفته میشود. درمان ناتوانی جنسی چند روش اصلی دارد که در زیر به نکات مهم آن اشاره خواهیم کرد.آگاهی و شرح حال این درمان کمک زیادی به کشف علت بیماری میکند و فرد متوجه خواهد شد که باید چه راهکارهایی را انجام دهد تا بتواند این بیماری را درمان کند.
روشهای درمان
۱– اصلاح سبک زندگی
در مرحله نخست درمان این بیماری توصیه می شود کاهش وزن با اصلاح رژیم غذایی و کاهش مصرف چربیها، قطع مصرف الکل و همچنین افزایش فعالیت بدنی با گنجاندن ورزش منظم در برنامه هفتگی را انجام دهید.کلیه مواد مرتبط با دخانیات که شامل سیگار، تریاک، قلیان باید به طور جدی قطع گردند.توجه داشته باشید که مصرف انواع فست فودها را کنار بگذارید.
۲– اصلاح داروهای مصرفی بیمار
کلیه داروهایی که می توانند سبب ناتوانی جنسی گردند باید پس از بررسی امکان قطع آنها و انجام مشاوره با پزشک معالج قطع یا میزان مصرف روزانه آنها کاهش یابد.درباره داروهای خوراکی باید بگوییم که شایعترین داروهای این گروه شامل سیلدنافیل، تادالافیل، واردنافیل، آپومورفین میباشند. لازم به ذکر است با توجه به عوارض این داروها و تداخلات دارویی با برخی داروها به ویژه داروهای قلبی، این داروها حتما باید توسط پزشک و پس از دادن شرح حال دقیق خود و معاینه توسط پزشک و اطلاع از وضعیت قلبی عروقی بیمار داروهای مصرفی تجویز می شود و مصرف خودسرانه آنها ممکن است عوارض جبران ناپذیری داشته باشد.بنابراین به شما توصیه میشود از خوردن خودسرانه چنین داروهایی جدا پرهیز کنید.
۴– وکیوم
در کسانی که با داروهای خوراکی پاسخ درمانی مناسب نداشتهاند و در بررسیهای انجام شده احتمال نشت وریدی برای آنها مطرح شده گزینه مناسبی است. این وسیله دستگاهی است که با ایجاد مکش و خلا در اطراف آلت باعث ورود خون به داخل آلت میگردد و پس از پر شدن آلت، کشی در ریشه آلت قرار میگیرد که مانع از تخلیه شدن خون در آلت میشود.
توجه به شیوع بالای دیابت در این سالها، خیلی از افراد خود و یا اطرافیانشان بهنوعی درگیر این بیماری مزمن بوده و در پی راهکاری برای بهبودی هرچه سریعتر هستند. قبل از اینکه به روشهای درمان دیابت نوع 1 اشاره کنیم بهتر است این بیماری را بهتر بشناسیم.اطلاعات خود را راجع به این بیماری بالا ببریم.
دیابت نوع یک ، بیماری خودایمنی است که در آن سلولهای سیستم ایمنی بدن بهتدریج سلولهای تولیدکننده انسولین در پانکراس را از بین میبرند در نتیجه پانکراس قادر نخواهد بود که برای کنترل قند خون انسولین کافی به جریان خون آزاد کند.موقعی که انسولین به مقدار کافی در بدن موجود نباشد قند خون روزبهروز افزایش یافته و عوارض بسیار متفاوتی برای بیمار به دنبال خواهد داشت. ازاینرو در با روشهای درمانی سعی میشود که سطح انسولین به قسمت نرمال برسد و گلوکز نیز برای متابولیسم وارد سلولها شود. همچنین بهترین راه برای تشخیص دیابت، انجام آزمایش قند خون میباشد.که خوشبختانه امروزه به راحتی در دسترس همه است
آیا دیابت نوع یک درمان قطعی دارد؟
بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ بهمنظور تنظیم قند خون و پیشگیری از پیامدهای مخاطرهآمیز نوسانات گلوکز، نیاز به دریافت دوزهای مشخصی از انسولین دارند. داروهای تزریقی انسولین اولین و مهمترین داروهایی هستند که امروزه برای کنترل قند خون بیماران دیابتی نوع ۱ مورد استفاده قرار میگیرند. این روش دارویی حدود یک قرن است که بهعنوان روش استاندارد برای تنظیم نوسانات قند خون در افراد دیابتی به کار میرود.این روش تقریبا در اکثر افراد جواب داده و بیماران دیابتی می توانند قند خون خود را با انسولین کنترل کنند.آنچه در مصرف انسولین اهمیت دارد دوز و زمان دریافت انسولین است که بتواند بهدرستی به جذب گلوکز خون در بافتها کمک کند. گلوکز خون یا همان قند خون از اساسیترین سوختهای بدن بهویژه برای مغز است. بنابراین وجود مقادیر بسیار کم گلوکز در خون را به دنبال خواهد داشت.به شما توصیه میشود که مقدار وزمان انسولین را فراموش نکنید.
برای پیشگیری از چنین تجربههای ناخوشایندی هر فرد مبتلا به دیابت نوع یک باید مقدار مشخص از داروی انسولین را در زمانهای معین دریافت نماید. از آنجا که دیابت نوع ۱ یک بیماری خودایمنی است درمان قطعی برای آن وجود ندارد اما با مصرف صحیح داروهای تجویز شده همراه با کنترل برنامه غذایی و سبک زندگی مناسب و مخصوصا ورزش منظم ،میتوان به شرایط نرمال و طبیعی دست پیدا کرد.
علائم بیماری دیابت
دیابت نوع ۱ زمانی بوجود می آید که بدن فرد قادر نیست هورمون انسولین تولید کند ازاینرو گلوکز خون توانایی ورود به سلولهای بدن را ندارد. این بیماران برای بهبود علائم خود بایستی داروهای انسولینی دریافت کنند. اما در دیابت نوع دو بهاندازه کافی انسولین در خون وجود دارد اما سلولهای بدن به انسولین تولید شده پاسخی نمیدهند و در واقع گیرندههای انسولینی بر روی سلولها دچار نقص است.در واقع مهمترین تفاوت بین دیابت نوع یک و نوع دو میباشدعلائمی که در دیابت نوع ۱ و ۲ ظاهر میشوند و به دلیل بالا رفتن قند خون است و معمولاً علائم یکسان و مشترکی هستند را این طور میتوان نام برد.از جمله تکرر ادرار، گرسنگی و تشنگی مفرط، خستگی، تاری دید، بهبودی دیرهنگام زخمها مشاهده میشود. دیر تشخیص دادن و درمان دیرهنگام دیابت منجر به آسیبهای جدی ازجمله بیماریهای قلبی و عروقی، پارگی شبکیه و خونریزی چشم، آسیب به کلیهها و دستگاه ادراری و آسیب به دستگاه گوارش میشود
انواع مختلف انسولین
انسولینهای مختلفی در برندها و کیفیتهای مختلفی در داروخانهها موجود هستند. اولین تفاوت موجود در انسولینها مربوط بهسرعت تأثیرگذاری و میزان ماندگاری آنها در بدن است. برخی از ترکیبات انسولین به مدت بیشتری در خون ماندگار هستند و اثر خود را بهتدریج و در بازه زمانی نسبتاً طولانی روی بدن اعمال میکنند اما برخی دیگر اثرشان بسیار سریع است و بلافاصله بر قند خون اثر گذاشته و سریع نیز از جریان خون حذف میشود. داروهای انسولینی بر اساس زمان اثرگذاری و ماندگاری آنها در خون در چهار گروه تقسیمبندی میشوند.
انسولینهای سریعالاثر
انسولینهای کوتاه اثر
انسولینهای متوسط الاثر
انسولینهای طولانی اثر
لیزرتراپی یا درمان توسط لیزر یکی از روشهای رایج درمانی و پرکاربرد در فیزیوتراپی است که به تسکین سریع دردهای مزمن کمک می کند.این روش پیشرفته امروزه مورد توجه افراد زیادی قرار گرفته است و اکثر بیماران از این روش استقبال میکنند.جالب است بدانید که لیزر تراپی روشی ایمن ، کم تهاجمی و بدون درد است.همانطور که میدانید لیزر اشعه ای پر قدرت از جنس نور است که انرژی را به بافت های عمیق بدن منتقل می کند.در سالیان اخیر لیزر تراپی بطور گسترده ای در کلینیک های فیزیوتراپی مورد استفاده قرار گرفته است و کلینیکهای فیزیوتراپی در سراسر ایران به این دستگاه مجهز هستند.
ویژگیهای لیزر
لیزر تراپی با لیزر کم توان یا همان لیزر سرد و لیزر پرتوان بیشتر از سایر انواع لیزر در کلینیک های فیزیوتراپی مورد استفاده قرار می گیرد.
لیزر پرتوان نسبت به لیزر کم توان قدرت بیشتری دارد و میتواند میزان بیشتری از انرژی را به بدن منتقل کند و به همین دلیل تاثیرات درمانی آن نیز چشمگیرتر است.
لیزر درمانی سبب تحریک سلول های آسیب دیده برای تسریع روند بازسازی و ترمیم می شود و از این طریق نقش موثری در بهبودی بسیاری از آسیب های اسکلتی عضلانی دارد.لیزر تراپی سبب افزایش میزان انرژی در دسترس سلول ها شده و از این طریق نیز به درمان بیماری ها و اختلالات اسکلتی و عصبی کمک می کند.
دستگاه لیزر، زمان معینی در نزدیکی بدن یا به طور مستقیم روی بدن بیمار قرار داده شده به وسیله آن انرژی به منطقه آسیب دیده انتقال داده می شود.در طول درمان نور لیزر با طول موج معینی که توسط فیزیوتراپیست کنترل می شود به بافت مورد نظر در بدن می تابد
کاربرد لیزر
برای بیماری هایی که در زیر به آنها اشاره می کنیم به کار می رود.
آرتروز گردن
دیسک کمر
آرتریت
روماتیسم مفصلی
شانه منجمد
آسیب های ورزشی
تاندونیت شانه
دردهای مفصلی مزمن مانند زانودرد و کمردرد
خار پاشنه و درد پاشنه پا
پیچخوردگی های مفصلی
درد سیاتیک
نوعی بیماری محیطی که بخصوص در افراد دیابتی وجود دارد.
بورسیت و تاندونیت
آسیب های بافت نرم
بیماری های پوستی و سوختگی ها
تنگی کانال نخاعی
سندرم تونل کارپال
سندرم آرنج تنیس بازان
بیماری دکرون
واریس های وریدی
زخم های مقاوم به درمان
زخم های دیابتیک
زخم بستر
سندرم درد
فواید لیزر در بدن
تسکین درد و التهاب در ناحیه دردناک
افزایش گردش خون موضعی و عمومی
افزایش اکسیژن رسانی به سلول ها
تسریع بازسازی بافت های آسیب دیده
بهبود عملکرد مفاصل آسیب دیده
تحریک ترشح هورمون های ضد درد طبیعی مانند اندروفین
انبساط عروق خونی و تحریک رشد عروق خونی جدید
کاهش دوره نقاهت
کاهش ورم مفاصل
تسکین دردهای ناشی از ضربه
تسکین دردهای بعد از اعمال جراحی
بهبود سیستم عصبی و عضلانی
تسریع فرآیند بهبودی زخم
افزایش کلاژن سازی
افزایش انرژی سلول ها
از بین بردن محدودیت های حرکتی
کاهش احتمال تشکیل جای زخم
افزایش انعطاف پذیری عضلات و مفاصل
افزایش آستانه درد
افزایش سرعت ترمیم زخم ها
افزایش سرعت بازسازی اعصاب آسیب دیده
تسکین دردهای ناشی از پیچ خوردگی ها
کشیدگی های تاندونی
همه ما حداقل یکبار زخمی در قسمتی از بدنمان ایجاد شده است. زخم باز، نوعی جراحت در سطح پوست است که موجب نمایان شدن قسمتهای زیر پوست شده و معمولا باعث خونریزی خارجی میشود.
این نوع از زخمها می توانند سریع عفونی شوند و میکروبها به سرعت به لایههای عمقیتر پوست گسترش پیدا کنند سپس وارد لایه های زیرین پوست شده و از این مسیر تا سراسر بدن گسترش یابند. به همین دلیل روی تمام زخمها باید تمیز و پوشیده شوند و پوششی ثابت داشته باشند.تا فرد دچار بیماریهای بعدی به واسطه زخم نشود.
پوشاندن درست زخم به کنترل خونریزی، جلوگیری از آلودگی و جذب خون و ترشحات زخم کمک میکند و موجب خوب شدن سریع و درمان زخم میشود.
انواع زخم های باز
- خراشیدگی
خراشیدگی در اثر ساییده شدن لایه ی فوقانی پوست ایجاد میشود و از آنجا که بیشتر اعصاب این لایه آسیب میبینند، زخم دردناک، ولی بدون خونریزی قابل توجه است. خراشیدگی اگر وسیع باشد یا ذرات خاک یا اجسام خارجی در آن فرو رفته باشد، آلوده شده و ممکن است جدی و خطرناک باشد.اقداماتی که لازم است در این گونه مواقع انجام داد را به طور اختصار توضیح می دهیم.اگر جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرو رفته است، آن را به آرامی با آب و صابون بشویید و زخم را با بتادین، ضدعفونی و پانسمان کنید
- زخم های شکاف دار یا بریدگی
زخمی است با لبههای صاف و شبیه بریدگی جراحی یا بریدگی با لبه کاغذ است. این نوع، سوزش زیادی دارد و شدت خونریزی در بریدگی، به عمق بریدگی، محل و اندازه زخم بستگی دارد.که بر اساس عمق زخم باید اقدامات لازم را انجام داد.
- پاره شدگی
زخم عمیقی است که لبههای ناصاف دارد و در اثر برش با اجسام تیزی مانند شیشه ایجاد میشود. در این جراحت، بافتهای زیرین پوست آسیب دیده و احتمال خونریزی شدید وجود دارد.
اقداماتی که در این گونه زخمها باید انجام داد را این گونه می توان توضیح داد.
در بریدگی و پارهشدگی، اول باید خونریزی را از طریق فشار مستقیم کنترل کنیم. تا خون بند بیاید لبههای زخم را به هم نزدیک کنیم. عضو زخم شده را ثابت و کمی بالاتر از سطح قلب نگه داریم تا درد و خونریزی آن کاهش یابد. اگر جسم خارجی در زخم باقی مانده آن را خارج نکنید. زخم را ضدعفونی و پانسمان کرده و زخم را به نزدیکترین مرکز درمانی برسانید.
برای مراقبت از خود نسبت به بیماری های احتمالی، در هنگام تماس با خون فرد زخمی از دستکش معاینه یا در صورت دسترسی نداشتن به دستکش، از یک کیسه پلاستیک استفاده کنید.
- کنده شدگی
زخمی است که قسمتی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته شده باشد.
اقدامات زیر را باید انجام داد.سطح زخم را تمیز کرده و جلوی خونریزی را بگیرید. اگر قسمتی از پوست یا عضله آویزان شده آن را در محل اولیه خود قرار دهید و روی آن را ببندید و مصدوم را سریعا به نزدیک ترین مرکز درمانی برسانید.
- سوراخ شدگی
زخم عمیقی است که در اثر وارد شدن جسمی نوک تیز بوجود آمده است این جراحت همیشه باعث خونریزی شدید نمیشود، اما در سوراخشدگیهای شکم و قفسه سینه ،احتمال خونریزیهای شدید و حتی مرگ زیاد است. اقدامات لازم برای این نوع از زخم ها به شرح زیر میباشد.
در ابتدا اجازه دهید چند لحظهای خونریزی جریان یابد تا میکروبهای داخل زخم به همراه خون خارج شوند. سپس محل زخم را ضدعفونی کرده و در صورتی که جسم خارجی در زخم فرو رفته ، آن را خارج نکنید. چرا که با خروج جسم خارجی، به شدت خونریزی افزایش می باید. به همین دلیل جسم را با پانسمان ثابت کنید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.
