کد خبر : 203622
تاریخ انتشار : دوشنبه 2 آبان 1401 - 11:49

رفع موانع بارداری

رفع موانع بارداری

رفع موانع بارداری ناتوان بودن یک مرد از باردار کردن زنی که دارای توانایی فرزندآوری است را ناباروری در مردان می‌گویند.  این مشکل می‌تواند به خاطر تولید کم اسپرم، ناقص بودن یا بی حرکت بودن اسپرم و یا انسدادی که جلوی رهایی اسپرم را میگیرد باشد. ناباروری دلایل بی‌ شمار و متعددی دارد که اشاره موردی به آن

رفع موانع بارداری

ناتوان بودن یک مرد از باردار کردن زنی که دارای توانایی فرزندآوری است را ناباروری در مردان می‌گویند

این مشکل می‌تواند به خاطر تولید کم اسپرم، ناقص بودن یا بی حرکت بودن اسپرم و یا انسدادی که جلوی رهایی اسپرم را میگیرد باشد. ناباروری دلایل بی‌ شمار و متعددی دارد که اشاره موردی به آن ها، دشوار است؛ صدمات، بیماری ها، شیوه و سبک زندگی از دیگر عواملی هستند که می‌توانند بر ناباروری مردان تاثیر داشته باشند.

برای اینکه یک رابطه‌ی جنسی به تولید زاده -فرزند- ختم شود شرط هایی وجود دارد. در مورد مردان، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱-اسپرم تولید شده باید سالم باشد

۲-اسپرم ها باید به مایع منی انتقال میابد

۳-تعداد اسپرم در مایع منی باید کافی باشد

۴-اسپرم باید توانایی حرکت کردن را داشته‌ باشد تا با حرکت در دستگاه تناسلی شریک مونث، به تخمک رسیده و بتواند آن را بارور کند.

در صورتی که مردی در یکی از چند مورد ذکر شده در بالا، مشکلی داشته باشد دچار ناباروری است.

ناباروری در مردان به دلیل بیماری به وجود می آیند که در ادامه به چند مورد اشاره می کنیم:

عفونت: برخی از عفونت ها باعث اختلال در تولید اسپرم، تولید اسپرم ناکارآمد یا تولید ضایعات عفونی در مسیر عبور اسپرم میشوند.

سرطان: تومورهای بدخیم و خوش خیم می توانند با مسدود کردن مسیرهای هورمونی و آسیب رساندن به غده های هورمون‌ ساز باعث کاهش تعداد اسپرم شوند.

بیماری‌های ژنتیکی: بعضی بیماری‌های ارثی نیز میتوانند منجر به نمو غیرطبیعی سیستم تولید مثل مردان و در نتیجه آسیب رساندن به فرایندهای تولیدکننده ی اسپرم شوند.

از نظر آمار، ناباروری در ۱۳درصد زوج ها مشاهده می‌شود که بیشتر از یک‌ سوم آن بخاطر اختلال در مردان است.

 

علائم و درمان ناباروری 

 

هرگونه علائم که از ابتدای تولد تا سن ازدواج حاکی از ضعف و اشکال  قوای مردانه باشد می تواند پیش بینی کننده و از علائم ناباروری باشد.

علائم زیر شَک به ناباروری در یک مرد را زیاد می کند:

۱- بلوغ دیررس

۲- بلوغ ناکامل، مثل کمبود موهای صورت پس از بلوغ

۳- دستگاه تناسلی مبهم در زمان تولد

۴- عدم کامل شدن کیسه بیضه در کودکی

۵- کوچک بودن بیضه، طول کمتر از ۳ تا ۴ سانتی متر پس از بلوغ

۶- تمایل جنسی کم

۷- کیسه بیضه دو شاخه

از دیگر علائم ناباروری در مردان می‌توان به ناتوانی جنسی ،حجم مایع منی کم ،مایع منی حالتی شفاف داشته باشد اشاره کرد.

بسیاری از زوج های نابارور بیشتر از یک علت برای ناباروری دارند و به احتمال زیاد نیاز است هر دو نفر به پزشک مراجعه کنند. ممکن است بعضی از آزمایش ها برای تعیین علت ناباروری نیاز باشد. در بعضی موارد، علت ناباروری ناشناخته باقی میماند.

در بیشتر مواقع، علت دقیق ناباروری را نمی توان مشخص کرد. اما اگر علت دقیق هم مشخص نباشد پزشک میتواند توصیه های درمانی کاربردی را مثل عمل جراحی،درمان عفونت ها، درمان هورمونی برای افرادی که از نظر هورمونی مشکل دارند، روش های کمک باروری جدید وغیره را  ارائه دهد.

در بعضی موارد نادر، مشکلات باروری در مردان نمی تواند درمان شود و پدر شدن را برای برخی از افراد غیر ممکن می کند. در این صورت پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از یک اهدا کننده ی اسپرم استفاده کنید.

ناباروری پدیده ای است که در صورت مبتلا شدن به آن هر دو زوج درگیر خواهند شد. زوج ها باید ضمن پیگیری از راه مناسب جهت درمان موجب آرامش خاطر یکدیگر هم  باشند. به همین دلیل اولین و مهمترین اقدام، مراجعه به بهترین مرکز درمان ناباروری و پیگیری اقدامات لازم است.

 

images_1666519388.png

روش اول پیشنهادی:

اهدای اسپرم روشی است که فرد اهدا کننده در آن، مایع منی خود را که حاوی اسپرم های آزاد شده در هنگام انزال است را برای کمک به ایجاد بارداری و انجام لقاح به زوج  نابارور دیگری اهدا می کند.

به این اسپرم اصطلاحا “اسپرم اهدایی” گفته می شود.

گیرندگان اسپرم اهدایی معمولا زوج هایی هستند که علت ناباروری شان مربوط به مرد می باشد. اهدای اسپرم یکی از روش های درمان ناباروری در مردان محسوب می شود و برای درمان ناباروری مردانه حاصل از اسپرم صفر و یا مواردی که دارای اسپرم های با شکل غیرطبیعی هستند، به کار برده میشود.

فرد اهدا کننده اسپرم، نمونه اسپرم را به بانک اسپرم یا مرکز ناباروری تحویل می دهد و در بیشتر بانک های اسپرم و یا مراکز ناباروری، مشخصات فرد اهدا کننده اسپرم به طور ناشناس و محرمانه باقی می ماند.

فرد اهدا کننده اسپرم باید حتما از نظر شرایط پزشکی به طور کامل بررسی شود و کلیه تست های عفونی، بررسی های ژنتیکی و غربالگری، قبل از فرایند اهدا انجام شود و سلامت کامل فرد توسط مرکز باروری و پزشک متخصص تایید شود.

اهدای اسپرم معمولا برای کمک به زنی که شریک مرد در زندگی ندارد و یا زوج هایی که مشکل ناباروری مردانه دارند و بیشتر جهت درمان ناباروری مردان، انجام می شود و در موارد زیر به کار برده میشود :

۱- زمانی که هیچ یک از روش های درمان ناباروری مرد نتیجه نداده است.

۲- هنگامی که مرد نمونه اسپرم دارد اما اسپرم ها مرده یا ناکارآمد هستند و یا درمان اسپرم صفر در مرد موفقیت آمیز نبوده است.

در ازای هر بار اهدای مایع منی به بانک اسپرم مبلغی به فرد اهدا کننده اسپرم پرداخت می شود، اما این مبلغ معمولا زیاد نیست و معمولا جهت جبران وقت و هزینه های انجام شده می باشد.

images_1666519373.png

 

مراحل اهدای اسپرم

 

بر اساس توصیه سازمان غذا و دارو پیش از انجام اهدای اسپرم، انجام غربالگری برای بیماری های عفونی و بررسی تمام خطرات احتمالی برای فرد اهدا کننده اسپرم ضروری است.

اکثر بانک های اسپرم بازه سنی بین ۱۸ تا ۳۹ سال را برای اهداکنندگان اسپرم در نظر می گیرند والبته این محدوده‌ سنی در مراکز اهدا اسپرم مختلف، متفاوت است.

در صورتی که تمام تست ها و ارزیابی های فرد اهدا کننده اسپرم با موفقیت تمام شد، آن فرد جهت درمان و یا مشاوره ارجاع داده خواهد شد و بعد از انجام غربالگری های ضروری ، لازم است تا فرم رضایت نامه توسط فرد کامل شود و متعهد شود که هیچ گونه بیماری جنسی یا ژنتیکی ندارد و همچنین تعهد بدهد که با کودکی که توسط اسپرم اهدایی او متولد می شود، رابطه ای نداشته باشد.

پس از آن باید نمونه اسپرم از فرد تهیه گردد. قبل از اهدای اسپرم، واجب است که حداقل ۲ تا ۳ روز، از داشتن انزال چه از طریق رابطه جنسی و چه با استمناء خودداری شود.

اهدای اسپرم معمولاً در بانک اسپرم و از طریق استمناء در یک اتاق شخصی انجام می شود و نمونه اسپرم در یک ظرف استریل ریخته و نگهداری می شود.

در صورتی که اسپرم های فرد اهدا کننده دارای کیفیت مطابق با استاندارد ها باشند، فرد مورد نظر به عنوان اهدا کننده اسپرم انتخاب می شود. لازم به ذکر است که اکثر بانک های اسپرم، از تعداد محدودی از اسپرم های یک فرد اهدا کننده استفاده می کنند اما با این حال شرایط در مراکز مختلف متفاوت است.

 

روش دوم پیشنهادی:

رحم اجاره ای یکی از روش های کمک باروری بوده و زنی که به عنوان حامل محسوب می شود، باید نه ماه دوران بارداری را سپری کند و این در حالی است که جنین، ژنتیک پدر و مادر اصلی خود را دارد. بارداری به کمک رحم اجاره ای در ابتدا تخمک و اسپرم از زوج مورد نظر گرفته می شود و با کمک یکی از روش های کمک باروری مثل آی وی اف، جنین تشکیل می شود، پس جنین تشکیل یافته ژنتیک مشابه پدر و مادر اصلی خود را دارد . سپس اگر جنین رشد کافی در محیط آزمایشگاه را داشت، در رحم شخص دیگری قرار می گیرد. صاحب رحم جایگزین، مسئولیت دارد که مراحل بارداری در طول نه ماه را سپری کند و در طول این مدت مراقبت های مورد نیاز برای حفظ و سلامت جنین را انجام دهد و بعد از تمام شدن دوران بارداری ؛ جنین را به پدر و مادر اصلی و ژنتیکی تحویل دهد. استفاده کردن از رحم جایگزین از نظرات پزشکی، روحی و قانونی  پیچیده است به همین دلیل به مشاوره های مختلف پزشکی، قضائی و روانی طرفین نیاز دارد. به علت پیچیدگی روش های رحم اجاره ای، از این تکنیک در مراکز تخصصی ناباروری استفاده شده و انجام می گیرد. فرد صاحب رحم جایگزین و زوجین باید از نظر سلامت و بیماری های مربوط به مردان و زنان، بیماری عفونی و داخلی و روانی بررسی شده و در صورت سلامت جسمی و روحی ، آنها اجازه و توان کاندید بارداری با کمک رحم اجاره ای را دارند.

از طرفی بارداری با استفاده از رحم اجاره ای روشی دشوار بوده که با پیچیدگی های عاطفی همراه خواهد بود. در صورتی که شما رحم اجاره ای برای بارداری را انتخاب کرده اید باید حتما بدانید که مسیر دشواری را انتخاب کرده اید و در آن نیز باید هزینه های زیادی بپردازید و از طرفی باید صبوری کنید. شما در این باره می توانید با مشاورین حقوقی مشورت کنید که او شما را به قوانینی که در این مورد است توجیه کند و بعد قراردادی را برای شما تنظیم کند.

images_1666519358.png

 

 

 

 

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.