دستگیرههای تسلا، هم از بیرون هم از داخل، همیشه بحثبرانگیز بوده. این برند دستگیرههای همقسمت با بدنه (یا قایمشون) رو برای بیشتر کردن بهرهوری هوا و طراحی مینیمال روی ماشینهای برقیاش باب کرد، از اون طرف دکمههای داخلیش که با فشار باز میشن، تجربه سوار شدن رو وارد عصر تکنولوژیتر کرد. اما وقتی بقیه خودروسازا هم از این طرحها کپی کردن، اغلب همراه با سیستمهای قفل تمام برقی، مشکلات جدی شروع شدن به بیرون زدن. تو بدترین موارد، این مشکلات ثابت شدن که میتونن کشنده باشن.
چین برای حل این موضوع دست به کار شده، و آمریکا احتمالاً خیلی عقب نیس.
چین دستگیرههای همقسمت با بدنه رو ممنوع میکنه
طبق اعلام وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین، از اول ژانویه ۲۰۲۷ خودروسازا باید تغییرات اساسی تو طراحی دستگیرهها بدن . طبق قانون جدید، همه دستگیرههای بیرونی باید به اندازهای فضا داشته باشن که بشه از هر زاویهای با دست اونها رو گرفت و یه بازکننده مکانیکی رو فعال کرد. دستگیرههای داخلی هم باید برای سرنشینان، وقتی بهطور معمول نشستن، “واضحاً قابل دیدن” باشن .
این الزامات بعد از چندین تصادف مطرح شده که توشون دستگیرههای همقسمت با بدنه باعث شده بودن درهای بیرونی بعد از حادثه باز نشن . هرچول قانون مستقیماً اسمی از تسلا نبرده، ولی این شرکت به طور گستردهای به خاطر رواج دادن این طرح شناخته میشه . با اینکه بقیه خودروسازا هم همین طرح رو استفاده کردن، دامنه مشکل دیگه خیلی فراتر از این برند آمریکایی رفته.
آمریکا هم داره قوانین مشابهی رو بررسی میکنه
تو آمریکا، توجهها بیشتر به سیستمهای درب برقی و سختی پیدا کردن بازکنندههای دستی جلب شده. یه لایحه که به مجلس نمایندگان ارائه شده میتونه تأثیرات گستردهای روی دستگیرههای همقسمت با بدنه اونجوری که الان طراحی شدن داشته باشه .
نماینده رابین کلی از ایلینویز لایحهای به اسم “قانون تأمین خروج اضطراری قابل دسترس و کاربردی” یا همون SAFE Exit Act ارائه داده . این لایحه از خودروسازا میخواد که سیستمهای درب برقی رو به یه قفل مکانیکی کاملاً مشخص مجهز کنن که “استفاده ازش شهودی و به راحتی در دسترس سرنشین باشه” . از بیرون هم، ماشینا باید یه راهی داشته باشن که نیروهای امدادی بتونن تو مواقع قطع برق وارد کابین بشن.
تا حالا نماینده دیگهای به طور رسمی حمایتش رو اعلام نکرده، ولی اگه این قانون تصویب بشه، ظرف دو سال استانداردهای فدرال ایمنی خودرو رو ملزم به بهروزرسانی مقررات مربوط به دستگیره میکنه .
ریسک قفلهای برقی و بازکنندههای دستی قایمشده
خرابی برق همیشه بخشی از تجربه ماشینداری بوده. با اینکه ماشینای امروزی خیلی قابل اعتمادتر از همیشه ان، قطع شدن برق همچنان یه آسیبپذیری حیاتیه، مخصوصاً که ماشینا دارن بیشتر به نرمافزار و الکترونیک وابسته میشن. تو تصادفات شدید، باتری اغلب به کل از دست میره چون سیمکشیها و کانکتورها پاره میشن. آتشسوزی میتونه این روند رو سرعت ببخشه.
وقتی درها باز نمیشن، وقت باارزشی تلف میشه که میتونه تفاوت بین مرگ و زندگی باشه. به همین دلیله که سیستمهای دستی پشتیبان خیلی حیاتین. ولی خیلی وقتا، ملاحظات ایمنی فدای طراحی شدن.
تسلا این مشکل رو به خوبی نشون میده. تو چند تا از مدلهاش، بازکننده دستی اضطراری صندلی عقب زیر یه پنل، تو یه محفظه قایم شده. پیدا کردنش میتونه خیلی سخت باشه مگه اینکه سرنشین از قبل بدونه کجاست . این مسئله اونقدری جدی شد که اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراههای آمریکا اواخر ۲۰۲۵ یه تحقیق روی تسلا باز کرد .
ریوین هم تو درهای عقبش یه بازکننده دستی مشابهی رو قایم کرده که باعث شده بعضی مالکا ماشینشون رو دستکاری کنن تا اون کابل رو برای دیدن و استفاده راحتتر کنن . تو هر دو مورد، نگرانی اصلی یکیه: وقتی برق قطع میشه، طراحی میتونه سرنشینان و امدادگرا رو از باز کردن سریع درها محروم کنه و عواقبش میتونه وخیم باشه.
خودروسازای دیگه به شکلهای مختلفی به این نگرانیها پرداختن، از جمله قفلهای دو مرحلهای داخلی و تو بعضی موارد، بازکنندههای بیرونی که بدون برق کار میکنن. بعضیا دیگه بعد از تصادف درها رو به طور خودکار باز میکنن یا به منبع تغذیه پشتیبان تو مدار دستگیره و قفل متکی ان. با این حال، آمریکا هنوز یه قانون واحد نداره که به طور واضح تعریف کنه بازکنندههای دستی باید چطور هم داخل و هم خارج ماشین کار کنن. امیدواریم، چه از طریق قانون SAFE Exit یا قانون مشابه دیگهای، این شکاف قدیمی و خطرناک تو استانداردهای فدرال برطرف بشه.
