دانلود زیرنویس فیلم The Doom Generation 1995 یک فیلم کمدی سیاه و مهیج مستقل محصول 1995 به تهیه کنندگی، تدوین، نویسندگی و کارگردانی مشترک گرگ اراکی و با بازی رز مک گوان، جیمز دووال و جاناتان شاچ است. خلاصه داستان دو عاشق نوجوان آشفته را روایت می‌کند که یک قاتل نوجوان را برمی‌دارند و سفری پر از  خشونت و فروشگاه‌های رفاه را آغاز می‌کنند.

براي دانلود زيرنويس اينجا کليک کنيد

زیرنویس فیلم The Doom Generation 1995 عاشقان نوجوان، جردن وایت و امی بلو، در حالی که از یک باشگاه به خانه می‌روند، یک دریفت خوش‌تیپ به نام خاویر رد را برمی‌دارند. جردن به خاویر لقب “X” می دهد. توقف آخر شب در یک فروشگاه رفاه، سه نفر را فراری می‌دهد که X به طور تصادفی صاحب فروشگاه را می‌کشد و این سه نفر را مجبور می‌کند تا در متل پنهان شوند تا دستگیر نشوند. جردن و امی در حالی که X از پنجره بیرونی تماشا می کند. X سپس از برنامه خبری تلویزیون محلی متوجه می شود که همسر صاحب فروشگاه قبل از خودکشی، بچه هایش را با قمه جدا کرده است. این امر X را به این باور می رساند که این سه نفر مظنون تلقی نمی شوند یا توسط پلیس پیدا نمی شوند.

بعداً همان شب، امی با وجود بیزاری متقابل آنها از یکدیگر، با X رابطه برقرار می کند. سرانجام جردن متوجه می شود و همه چیز متشنج می شود. همانطور که این سه نفر در اطراف شهر لس آنجلس سفر می کنند، به دلیل افرادی که ادعا می کنند معشوقه های قبلی امی هستند یا او را با چنین موقعیتی اشتباه می گیرند، به موقعیت های خشونت آمیز (تقریبا کمدی؛ هر کالایی که این سه نفر می خرند همیشه به قیمت 6.66 دلار می رسد) وارد می شوند. این اتفاقات مورد توجه اف‌بی‌آی قرار می‌گیرد و هدف آن‌ها یافتن امی و کشتن اوست (دقیقاً همین احساس توسط چندین طرف دیگر در فیلم بیان می‌شود). او به اشتباه توسط یک کارمند ویترین فست فود به عنوان «سانشاین» و بعداً توسط شخصیتی که پارکر پوزی در نقش «گربه» بازی کرد، شناسایی شد.

زیرنویس The Doom Generation 1995 جردن، ایمی و ایکس شب را در یک انبار متروکه می گذرانند، جایی که درگیر یک سه نفری می شوند. در حالی که امی برای ادرار کردن می رود، جردن و ایکس مورد حمله سه نفر از نئونازی ها قرار می گیرند که یکی از آنها قبلا امی را با دوست دختر سابقش “بامبی” اشتباه گرفته بود. این باند ابتدا X را به شدت مورد ضرب و شتم قرار می دهد، سپس جردن را در حالی که نئونازی فوق الذکر پیوند می زند و بالای پرچم آمریکا به امی تجاوز می کند، نگه می دارد.   دومین قسمت از سه‌گانه این کارگردان است که به عنوان سه‌گانه فیلم آخرالزمان نوجوان شناخته می‌شود، قبل از فیلم کاملاً لعنتی (۱۹۹۳) و پس از آن هیچ‌جا (۱۹۹۷) ساخته نشده است. شخصیت های امی بلو و جردن وایت بر اساس کمیک استریپ مارک بیر “امی و جردن” ساخته شده اند.

اولین فیلم بزرگ اراکی، فیلمبرداری آن در شب در ژانویه 1994 در لس آنجلس با بودجه 800000 دلار انجام شد. خدمه از دیدن نقاط دیدنی شناخته شده اجتناب کردند و در مناطق توسعه نیافته پراکنده شهری تیراندازی کردند تا حسی آخرالزمانی ایجاد کنند. بودجه به اراکی اجازه داد تا گروه حرفه ای را استخدام کند و این اولین فیلم او بود که توسط خودش فیلمبرداری نشد.

این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس در 26 ژانویه 1995 به نمایش درآمد. نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. در جریان نمایش مطبوعات، بسیاری از منتقدان آنجا را ترک کردند. با این حال، در جشنواره بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو (SFIFF) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بیشتر آن را به عنوان موفقیت اراکی معرفی کردند. این فیلم که توسط Trimark Pictures توزیع شد، در 27 اکتبر 1995 در ایالات متحده اکران شد. در حالی که موفقیت مالی نداشت، تنها 284785 دلار در باکس آفیس به دست آورد، مک گوان در یازدهمین دوره جوایز Independent Spirit نامزد بهترین اجرای اول شد.

The Doom Generation نقدهای متفاوتی دریافت کرد، به طوری که منتقدان اغلب این فیلم را به طور مطلوب و نامطلوب با قاتلان طبیعی متولد شده الیور استون مقایسه می کردند. وب سایت گردآوری نقد فیلم Rotten Tomatoes، بر اساس 35 نقد، امتیاز 49 درصد را به فیلم می دهد. امانوئل لوی با ارائه اولین نقد آن در ورایتی، خاطرنشان کرد: «نسل عذاب» که شیک و در عین حال شخصی گویا است، نقطه عطفی بدیع در کارنامه آراکی است. راجر ایبرت معروف به فیلم «ستاره صفر» داد و نوشت: «دقت کنید که من به محتوای فیلمش اعتراض ندارم، بلکه به نگرشش اعتراض دارم». Ricky da Conceição از Sound on Sight این فیلم را بهترین فیلم سه گانه آخرالزمان نوجوان اراکی معرفی کرد و گفت که این فیلم “نماینده یک جهش هنری بزرگ به جلو” برای آراکی است که “پست پیچیده ای از داستان های علمی تخیلی، فیلم جاده ای نیهیلیستی و اضطراب نوجوانان فیلتر شده ایجاد می کند. با کمدی مرده پان و تفسیر منحصر به فرد خود در مورد تباهی آمریکای مدرن.” او طراحی صحنه، نورپردازی، موسیقی و هنرپیشه رز مک گوان را ستود که “نمایش را به عنوان زن بد دهن و از نظر اخلاقی بی هدف بر روی متات کریستال و کوکای رژیمی دزدید.”